Το χάσαμε το κορμί παλικάρι….

Κατέβηκα εχτές στο ιστορικό κέντρο να κάνω κάτι χριστουγεννιάτικα ψώνια γιατί «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Καλέ … σκιάχτηκα. Όλοι πια πάθανε ίκτερο σκέφτηκα, ίσως κάποια επιδημία, έκανα το σταυρό μου και πήγα στην Παναγία τη Ρόμβη όπως πάντα και ξαφνικά κάποιοι από το κίτρινο πλήθος μιλήσανε και έτσι κατάλαβα πως ήταν απλά Κινέζοι. Πατριώτες η ανάπτυξη ήρθε, να την κάνουμε σιγά σιγά με ελαφρά πηδηματάκια.  Άρχισα να τους παρατηρώ γιατί και αυτί να στήσω για ν’ ακούσω τι λένε χλωμό το βρίσκω τα αγγλικά τους… χειρότερα και από του ΑΛ6. Παρατηρώντας τους διέκρινα μια ζήλεια να το πω, έχθρα να το πω, κάτι σε θρίαμβο θα το πω.   Αγοράζουν αγοράζουν και γκρεμίζουν, γκρεμίζουν με φθόνο. Εμ, τόσα χρόνια μας κοροϊδεύετε  μπάμιες μας ανεβάζετε μπάμιες μας κατεβάζετε εσείς οι… «προσοντούχοι» τελικά σας… ρουμπώσαμε. Το χάσαμε το κορμί παλληκάρια και γίναμε μαλλιά κουβάρια τώρα με την ανάπτυξη, με τις… μπάμιες.