Προτού καταλάβετε μην αμφισβητείτε ….

Το σχολείο που έγινε παγκοσμίως γνωστό επειδή διδάσκει οικιακά και δουλειές του σπιτιού αποκλειστικά στα αγόρια είναι το Colegio Montecastelo, το οποίο βρίσκεται στην πόλη Βίγκο (Vigo) της Ισπανίας

Αντικείμενο σπουδών: Οι μαθητές διδάσκονται βασικές δεξιότητες καθημερινής διαβίωσης και οικοκυρικών. Δραστηριότητες: Τα μαθήματα περιλαμβάνουν σιδέρωμα, μαγειρική, καθάρισμα, στρώσιμο κρεβατιών καθώς και ράψιμο.
Στόχος: Η πρωτοβουλία ξεκίνησε με σκοπό να σπάσει τα έμφυλα στερεότυπα, να προωθήσει την ισότητα των φύλων και να μάθει στους νεαρούς άνδρες να είναι αυτόνομοι και να μοιράζονται τις ευθύνες του σπιτιού.
Οι δάσκαλοι: Εκτός από το προσωπικό του σχολείου, στα μαθήματα συμμετέχουν εθελοντικά και πατέρες των ίδιων των μαθητών, δίνοντας το θετικό παράδειγμα.

Ορισμένοι γονείς αντέδρασαν νομίζοντας πως τα δικά τους αγόρια δεν χρειάζονται να πάρουν αυτά τα «οικοκυρικά» μαθήματα τα οποία, κατά την δική τους γνώμη, αφορούσαν κορίτσια και ποτέ «φυσιολογικά» αγόρια.
Κατά την δική μου άποψη, υπάρχουν υπέροχοι άνθρωποι, υπέροχα αγόρια, που δεν αγανακτούν ποτέ την γυναίκα τους με ρατσισμούς τύπου… «το πλύσιμο των πιάτων δεν είναι δική μου δουλειά»…. Σήμερα, τον 21αιώνα, που δουλεύουν όλα τα μέλη μιας οικογένειας, δεν υπάρχει το …δική σου δουλειά, δική μου δουλειά.

Αγανάκτησα που το διάβασα και θέλω να σας εκμυστηρευτώ μικρές αναμνήσεις από την νεανική μου ηλικία.
Ο Παππούς μου μαγείρευε για όλη την οικογένεια, η μαμά μου και οι αδερφές της, από το γυμνάσιο, δούλευαν στο μαγαζί του αδελφού τους με μισθό. Η Γιαγιά μου συμμετείχε στην εργασία του παππού.

Ο αγαπημένος μου εξάδελφος είχε ένα κολλητό φίλο που κεντούσε σταυροβελονιά και με έστελνε στο «Εργόχειρο» να του διαλέγω κλωστές Μουλινέ. Ο εξάδελφός μου, ντροπαλός ως εκεί που δεν παίρνει, έμαθε από την γιαγιά μας να πλέκει!

Μια χαρά παιδιά και οι δυο τους, έκαναν οικογένειες, ποτέ δεν αγανάκτησαν μαζί τους οι γυναίκες τους, πέρασαν μια υπέροχη ζωή, ο ένας «έφυγε» για το μεγάλο ταξίδι, ο άλλος ζει στο εξωτερικό με την οικογένεια του.
Το να συμμετέχεις στην καθαριότητα του σπιτιού σου, είναι κάτι συνηθισμένο, όπως συνηθισμένο είναι να έχεις ένα χόμπι που να απασχολείς το μυαλό σου και τα χέρια σου αντί να «χαζεύεις» και να καπνίζεις ή να «χάνεσαι» στην οθόνη του τηλεφώνου σου σε κάποια καφετέρια.

Αυτό που με αγανακτεί είναι το να «αράζει» κάποιος στον καναπέ, απέναντι στο χαζοκούτι, να βλέπει 11 μαντράχαλους να κλωτσάνε ένα τόπι, στο δίπλα δωμάτιο να γίνεται ο κακός χαμός με τα ρούχα που απαιτούν πλύσιμο και ο «ταλαιπωρημένος» από τη δουλειά στο γραφείο, να περιμένει την μαμά του ή την γυναίκα του να βάλουν πλυντήριο όπως την εποχή του 1950.
Λάθος καταλάβατε, κι εγώ αγαπώ και παρακολουθώ ποδόσφαιρο όμως δεν μένω μόνον εκεί!
Αν νοιώσετε πως το να συμμετέχετε σε οικιακές εργασίες είναι καθήκον και όχι αγγαρεία, αν καταλάβετε πως ένα χόμπι σας δίνει περισσότερη χαρά από να είστε στο διαδίκτυο, αν αντί να μαθαίνετε για τα «άπλυτα» κάποιας παρουσιάστριας βάζατε στο πλυντήριο τα δικά σας, τότε θα είστε, νομίζω, πιο ικανοποιημένοι με τον εαυτό σας.
Και το κυριότερο, η σύντροφός σας ποτέ μα ποτέ δεν θα «βλ@@@@@@ει» την μανούλα σας…..