Αδελφική Ζήλεια: Χρήσιμα tips για αρμονική συνύπαρξη….

Τα αδέρφια τσακώνονται; Ορισμένες διαφωνίες μπορούν να επιλυθούν από «μόνες» τους, άλλες όμως απαιτούν την παρέμβασή μας. Φωνές, τσιρίδες και μαλλιοτραβηγμένες κοτσίδες.
Αν αυτή είναι η καθημερινότητα με τα παιδιά σας και αναρωτιέστε «γιατί» το σπίτι σας έγινε εμπόλεμη ζώνη και τι μπορείτε να κάνετε για να υψώσετε λευκή σημαία, πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσετε να διαβάζετε.

Το σπίρτο που ανάβει τη σπίθα.
Πολλοί είναι οι λόγοι που μπορούν να κάνουν τα αδελφάκια να στήσουν καβγά από το πουθενά.
Πώς να ταιριάξουν στα ενδιαφέροντα και την επικοινωνία δύο παιδιά που βρίσκονται σε εντελώς διαφορετική ηλικιακή γκάμα; Πόσο περισσότερο αν είναι αγόρι κορίτσι ή κορίτσι, αγόρι ή αγόρια ή κορίτσια.
Είναι απολύτως λογικό να μην μπορούν να συνεννοηθούν για πράγματα που είναι αυτονόητα στα μεγάλα, πιο ώριμα παιδιά και λιγότερο προφανή στα μικρότερα που τώρα ανακαλύπτουν τον κόσμο.

Θέμα γούστου
Το ότι τα παιδιά σας μοιράζονται το ίδιο DNA δεν σημαίνει ότι πρέπει να μοιράζονται και τον ίδιο χαρακτήρα. Κάθε προσωπικότητα έχει τις ιδιαιτερότητές της και όταν δεν υποχωρεί καμία πλευρά, η σύγκρουση είναι μονόδρομος.

Όλη μέρα κολλιτσίδα
Η πολλή τριβή φέρνει τριβές. Όσο πιο πολύ χρόνο περνούν μαζί τα παιδιά τόσο πιο πιθανό είναι να τσακωθούν, έτσι για να σπάσει η μονοτονία της αρμονικής συνύπαρξης.

Τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου… δικά μου
Από τους πιο συνηθισμένους λόγους που τσακώνονται τα αδελφάκια είναι το μοίρασμα των παιχνιδιών. Ειδικά στην ηλικία των 3-4 ετών τα παιδιά πολύ συχνά δεν θέλουν με τίποτα να παραχωρήσουν το αγαπημένο τους παιχνίδι (έστω και αν έχουν δέκα ακόμη πανομοιότυπα!).

Ζήλια είναι η αιτία
«Μα γιατί να ζηλεύει το ένα αδελφάκι το άλλο;», αναρωτιέστε. Η απάντηση κρύβεται στον τρόπο που χειρίζεστε εσείς τη μεταξύ τους σχέση και που παραχωρείτε τα προνόμιά τους. Αν, για παράδειγμα, κάθε φορά που τσακώνονται, μπαίνετε στη μέση για να πάρετε το μέρος του πιο «αδύναμου» αυτόματα το άλλο παιδί ζηλεύει. Το ίδιο συμβαίνει και όταν δίνετε πιο πολλά προνόμια στο μεγαλύτερο παιδί (πράγμα λογικό αφού όσο μεγαλώνει η ηλικία αυξάνονται κάποιες παραχωρήσεις) και άθελά σας κάνετε το μικρότερο να νιώθει «ριγμένο» στη μοιρασιά.

Παύσατε πυρ!
Τι πρέπει ή τι δεν πρέπει να κάνετε εσείς ως γονείς όταν ξεκινά η αδελφική σύρραξη;

Επιχείρηση «ουδέτερη ζώνη»
Όταν διαλέγετε «μέτωπο», θρέφεται ακόμη πιο πολύ το αίσθημα ζήλιας και επιδεινώνετε τις εντάσεις. Εννοείται όμως ότι θα πρέπει να επέμβετε χωρίς εξηγήσεις, αν κινδυνεύσει η σωματική ακεραιότητα του ενός παιδιού.

Όχι στις ταμπέλες
Αν πείτε, για παράδειγμα, στο μεγάλο παιδί «σταμάτα πρώτος εσύ που είσαι μεγαλύτερος και πρέπει να φέρεσαι ως αρχηγός» δημιουργείτε το «θύμα» και τον «θύτη», τον «προστάτη» και τον «απροστάτευτο» κάνοντας το μεν μεγάλο παιδί να νιώθει πως φταίει πάντα εκείνο και το μεν μικρό παιδί να νιώθει πως πρέπει να υποχωρεί πάντα και να του συγχωρούνται όλα γιατί «είναι μικρό και δεν ξέρει».

Να ηρεμήσουν τα πνεύματα
Χωρίστε τους μικρούς μονομάχους σε ξεχωριστά δωμάτια, ώστε να εκτονωθεί λίγο η ένταση και να λυθεί πιο γρήγορα η διαφωνία.
«Τσακωθείτε μόνα σας, πάω δίπλα»
Όταν τσακώνονται τα παιδιά, θέλουν να τραβήξουν την προσοχή σας και να σας κάνουν να πάρετε θέση. Όμως μην τους κάνετε το χατίρι! Πείτε τους ξεκάθαρα ότι δεν θέλετε να τα ακούτε να τσακώνονται και θα πάτε τώρα αμέσως στο διπλανό δωμάτιο.

Το αρκουδάκι κατάσχεται
Αν η αφορμή του καβγά είναι ένα παιχνίδι, απομακρύνετε το μέχρι να σταματήσουν να μαλώνουν.

Συγγνώμη, αδελφούλη
Η μαγική λέξη που λύνει τα πάντα! Μετά το τέλος της σύρραξης, επιμείνετε να ζητήσει συγγνώμη το ένα παιδί από το άλλο γιατί όλοι οι άνθρωποι πρέπει να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας.
Πηγή: Frezyland