Είχα δώσει λόγω τιμής στον εαυτό μου να μην ξαναδώ ειδήσεις μια και, η διαμάχη Βίσση – Καρβέλα μου έγινε αδιάφορη, ο Μαζωνάκης ούτως ή άλλως έφυγε ανεπίστρεπτη, οι θαυμαστές του χορεύουν γύρω από τον τάφο του λες και κάτι προσφέρουν, οι γιατρού του ίσως τιμωρηθούν ίσως γλυτώσουν ανάλογα με ποιες «πλάτες» έχουν και ο καιρός καλά κρατεί.
Κάπου πήρε σε ζάπινγκ το μάτι μου συλλήψεις και κλείσιμο της αγαπημένης μου πίτσας και αθέτησα τον λόγω μου.
Και είδαν τα ματάκια μου, ρολόγια εκατομμυρίων; με πολύτιμους λίθους, ροζ χρυσό με ζαφείρια, τόσο κιτς έπαρση δεν έχω ξαναδεί.
Και μετά ήρθε το ψωμί κι έγινε ψωμάκι άλλων εκατομμυρίων με.. προϊστορία εκμεταλλεύσεις γυναικών και ο υπεύθυνος ήταν και εκτός φυλακής και είχε αλυσίδα καταστημάτων, εκεί αναρωτήθηκα που ζούμε ρε παιδιά;
Σε μια χώρα που για να ανοίξεις ένα μαγαζί, σου χρειάζονται τόοοοοσα δημόσια έγγραφα που βλαστημάς την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισες να δραστηριοποιηθείς στη χώρα σου και όχι σε γειτονικές χώρες.
Αφού σε περνάνε από ψιλό κόσκινο για την ριμάδα την ώρα που σκέφτηκες να ανοίξεις εδώ μαγαζί, πως αυτοί με βεβαρυμμένο μητρώο ανοίγουν αλυσίδες καταστημάτων. Και άντε ανοίξανε, έπρεπε να περάσουν χρόνια και καιροί, να ανοίξουν τα «βαθιά λαρύγγια» για να αντιλήφθητε πως σας – μας κλέβουν;
Περιμένω να δω τώρα την μέριμνά σας για τις τόσες οικογένειες που έμειναν ξεκρέμαστες. Εδώ σας θέλω. Να σας κάνω μια πρόταση, Διαλέξτε μερικούς από τους παλαιότερους υπαλλήλους που ξέρουν καλά η δουλειά και με εποπτεία κρατική να συνεχίσουν αφού και υλικά υπάρχουν και ανάγκη δουλειάς υπάρχει. Εξτρίμ σχέδιο μα αν υπάρχει αυστηρός έλεγχος και οι φόροι θα διευκολύνουν το κράτος και οι οικογένειες δεν θα πεινάσουν. Τολμάτε όμως;