Έχω κρατήσει σαν ιερό κειμήλιο τα σοφά λόγια της αγαπημένης μου ηθοποιού Τζένης Καρέζη.
«Δεν έχει κανένα νόημα να κάνεις παρέα με ανθρώπους από τους οποίους δεν έχεις τίποτα να πάρεις. Εγώ χρειάζομαι ανθρώπους που να μου αρέσει να τους ακούω να συζητάνε.
Να συζητάνε με πάθος για ποίηση, για πολιτική, για λογοτεχνία, για κινηματογράφο, για θέατρο. Και να γεμίζει το σπίτι φωνές, γνώση, πάθος και απόψεις. Ανθρώπους ξύπνιους και καλλιεργημένους, που ξέρω ότι μου λένε την αλήθεια, ακριβώς γιατί δεν έχουνε κανένα λόγο να μου πούνε ψέματα. Και εγώ την αλήθεια τη λατρεύω. Όποιος απομακρύνεται από την αλήθεια οδεύει προς το θάνατο. Τον όποιο θάνατο. Γιατί υπάρχουνε πολλοί.”
Λόγια που χάραξαν την “‘ώριμη” πλέον ζωή μου. Ναι, είναι γεγονός πως μεγαλώνοντας άρχισα να γίνομαι πιο επιλεκτική και φυσικά οι επιλογές μου έγιναν πιο αυστηρές ίσως για το καλό το δικό μου ίσως για το καλό των γύρω μου γιατί, που ξέρεις, ίσως κάνω και σε αυτούς καλό γιατί και η πολύ ωριμότης … βλάπτει σοβαρά την υγεία.